Reeds dagenlang krijg ik dezelfde reeks vragen: "Wanneer gaan we nu skiën? Hoeveel keer moet ik nog slapen vooraleer ik ga skiën? Mag ik volgende keer mee met jou als je gaat skiën?" Op de echte skivakantie is het voor ons vierjarig dochtertje nog even wachten tot de Paasvakantie. Maar om alvast een beetje meer beslagen op het ijs/sneeuw te komen, trekken we richting Skidôme Terneuzen voor een reeks lessen.

Met een aan sneeuw verslaafde papa is het niet helemaal verwonderlijk dat de dochter in kwestie helemaal gek is van skiën. Heelder dagen kijken we samen naar foto's en filmpjes. Vorig jaar zette ze op driejarige leeftijd de eerste stappen in de sneeuw. In Serfaus-Fiss-Ladis kreeg ze de smaak te pakken, maar kwam er gezeur omdat ze toch te beperkt was in steeds datzelfde kinderspeeltuintje. Die slapende beer, het sprookjesbos, de tunneltjes, … neen, daarvoor moet ze net iets beter overweg kunnen met die dekselse latten.

Paasvakantie betekent skivakantie. Maar eerst gaan we dus lessen volgen in Skidôme Terneuzen. De hele weg lang - een uurtje van de woonplaats - worden de ouders vanop de achterbank bestookt met vragen. Of ze van de hoge piste mag? Wie de leraar is? Of er nog kindjes zullen zijn? Of ze ook eens mag rodelen? Of we frietjes gaan eten na de les?

Het is dan ook een overenthousiaste kleuter die we amper kunnen tegenhouden wanneer we de ruime parking van Skidôme oprijden. Materiaalverhuur gaat snel en met leraar Jasper klikt het meteen. Papa en mama worden snel vergeten en samen met Jasper duikt ze de sneeuwhal binnen. Skietjes aan- en uitdoen, aan de hand even rondwandelen op één ski, vervolgens op twee ski's en amper een paar minuten later staat Lisi reeds op de rolband om de piste op te gaan.

Op een heel erg speelse manier worden de basisbeginselen aangeleerd. Handjes gaan op de knieën, de pizzapunt (of ploeg, zo je wilt) wordt geoefend, … Stoppen doet ze tegen een grote rubberen zon. We merken uitgestoken tongen, gekke bekken, 'hoofd-schouders-knie en teen, knie en teen', veel pret en vooral een uur lang een grote glimlach. Gehurkt wordt de kleine afdaling gedaan, zelfs de onvermijdelijke valpartijen kunnen de pret niet drukken. Een uur vliegt voorbij. De les is over, maar Lisi weet nog van geen ophouden. De ski's gaan uit en met de slee wordt er een vrolijk vervolg gebreid aan een bijzonder aangename les. De volgende weken herhaalt bovenstaand scenario zich.

 

Wanneer je dit leest, staat er nog één les op het programma, vooraleer we naar de 'echte' bergen rijden. Wat nu reeds duidelijk is, onze kleuter heeft er zin in. Klaar voor de sneeuw, klaar om als 'the next Lindsey Vonn' over de pistes te slalommen. Als dat maar goed afloopt, …